Hoe alles van de afgelopen 10 jaar ineens op z’n plek valt

En dan ineens, valt alles op z’n plek. Van de leukste en mooiste, tot de moeilijkste en zwaarste momenten – it all makes sense now. Nu ik dit typ zit ik aan ‘onze’ keukentafel in ons tijdelijke appartement in Albufeira, Portugal. Het is vandaag de 7e dag dat we er zijn en we verblijven nog zo’n 2 maanden hier. Super lekker en enorm dankbaar dat dit ‘zomaar’ kan. Dat we gewoon ons werk kunnen meenemen en ons leven kunnen voortzetten in een ander land.

Maar voor deze vrijheid hebben we behoorlijk wat moeilijkheden moeten doorstaan – die nu allemaal op z’n plek vallen.

Hoe alles van de afgelopen 10 jaar ineens op z’n plek valt

Op mijn 15e kreeg ik last van pijnklachten wat op mijn 19e (2013) de diagnose fibromyalgie bleek te zijn. Hoewel dit veel impact maakte op mijn leven heeft het er uiteindelijk wel voor gezorgd dat ik positiever in het leven sta dan ooit. Want hoewel negatief denken jaren lang mijn ‘standaard’ was, is dit compleet veranderd.

In april 2015 leerde ik Youri kennen en een paar maanden later hadden we een relatie. Hij had al langere tijd een internet onderneming en vroeg mij in november of het me niks leek om te gaan bloggen over mijn leven met fibromyalgie – en dan vooral hoe je er mee om kunt gaan. Hoewel ik veel weerstand voelde stond een paar dagen later Fibromyalgieblog.nl waar ik mijn tips en tricks deelde om te leren leven met fibromyalgie (het eerste jaar wel onder een pseudoniem. Dat dan weer wel).

Samenwonen en kei harde confrontaties

Een maand later, in december tekende we een huurcontract en na wat klussen en inrichten woonde we eind januari officieel samen, samen met Youri z’n hondje Milo. Hoe leuk en fijn het ook was, werken, huishouden, zorgen voor een hondje én chronische pijn werd me al snel te veel. Ik wist niet hoe ik het allemaal moest aanpakken.

Ondertussen werkte ik nog altijd 21 uur in de gehandicaptenzorg (vaak meer, want: personeelstekort) en wilde ik ook mijn blog up-to-date houden. Ik verdiende wel al wat geld met mijn blog en besloot me in te schrijven bij de KVK. Eind 2016 kwam ik (achteraf niet onverwachts) thuis te zitten met een burn-out. Ik kón niet meer. Alleen al nadenken over mijn werk in het weekend resulteerde vaak in een paniek aanval. Het was allemaal teveel.

Het was een moeilijke, donkere en onwijs zware periode waarin de vragen: ‘wie ben ik?’, ‘wat wil ik?’, ‘wat kán ik?’, onbeantwoordbaar leken te zijn. Ik voelde me leeg, op en niet veel meer dan een hoopje ellende.

Hoewel er pogingen tot re integratie zijn ondernomen, zijn deze ook allemaal mislukt. Twee dagdelen werken was me na het eerste dagdeel al te veel; ik kon alleen maar huilen als ik moest gaan werken.

Einde contract, UWV en ondernemen

April 2017 liep mijn contract af wat – naar verwachting – niet verlengd werd. Ik ging ziek uit dienst en kreeg een ziektewet uitkering. Maar alles rondom het UWV kostte me zó veel stress dat ik die uitkering stopzetten. Ik zag het einde van mijn contract als perfecte moment om volledig te gaan ondernemen. Ik verdiende ondertussen steeds wat meer met Fibromyalgieblog.nl en kreeg vaker de vraag van anderen of ik ook voor hen teksten kon gaan schrijven. Hierdoor besloot ik mezelf aan te bieden als freelance tekstschrijver.

Hoewel ondernemen vanuit emotioneel onstabiele situatie behoorlijk pittig is, ben ik blij dat ik destijds de stap wel gezet heb. Later dat jaar ging ik in therapie, ik zocht een spirituele coach in mijn regio en vond de beste coach die ik ooit gehad heb – nu, ruim anderhalf jaar later, kom ik er nog met regelmaat. Ik heb in korte tijd zo onwijs veel over mezelf mogen leren waardoor ik nu sterker in mijn schoenen sta, mezelf heb mogen ontwikkelen en mezelf als persoon weer terug heb gevonden.

Ook interessant // Persoonlijke ontwikkeling: 9 Manieren om dit te stimuleren

Zoetjes aan raapte ik mezelf weer bij elkaar

2018 Stond in het teken van zelfontwikkeling, ontplooiing en groei. Stukje bij beetje vond ik mezelf weer terug en mede dankzij mijn coach ging dit proces met een behoorlijke snelheid. Ik leerde veel over mezelf en mijn (vorige) leven(s). Ik kwam angsten onder ogen, zette stappen buiten mijn comfort-zone en werd steeds meer mezelf. Dit resulteerde tegelijkertijd in een beter lopende business.

Toch was niet alles makkelijk. Het appartement waarin we woonden was niet goedkoop. Ik had nog geen stabiele inkomstenstroom en sparen was lastig. Na veel denken en twijfelen hebben we besloten tijdelijk bij mijn ouders te gaan wonen. Doei vrijheid, en doei lieve Milo die nu tijdelijk bij Youri z’n ouders woont.

Toen we na het leeghalen van het appartement de deur dicht trokken, gingen we de dag daarna voor ruim 3 weken naar Portugal. Even tot rust komen, een fijner klimaat, en ontspanning. Het beviel goed, heel goed. Ik voelde me stukken beter (veel minder pijn, meer energie, ontspannen) en ook mijn vriend genoot onwijs.

Terug naar Portugal

We besloten dat we terug wilde. Voor langere tijd. En daar zitten we dan, 3 maanden na thuiskomst kwamen we weer in Portugal aan. Dit keer niet alleen voor vakantie, maar om hier te leven. Twee maanden lang. We hebben namelijk beiden alleen onze laptop en internet nodig om te kunnen werken en hebben dus alle vrijheid.

Toen we door de prachtige straten liepen viel alles op z’n plek.

Youri stimuleerde me om te gaan bloggen. Dankzij de diagnose fibromyalgie én alle lessen daaruit heb geleerd had ik een verhaal om te delen en ontstond Fibromyalgieblog.nl. Dankzij mijn burn-out kwam het moment waar ik moest kiezen om óf te gaan ondernemen, óf weer in loondienst te gaan. Het laatste was onmogelijk dus ging ik voor ondernemen.

Door alle lessen die ik door mijn burn-out leerde, ben ik onwijs gegroeid en wilde ik meer van mezelf en mijn levenslessen gaan delen. Hallo Positieveling.nl.

En als klap op de vuurpijl: doordat we de keuze hebben gemaakt tijdelijk bij mijn ouders te gaan wonen hebben we nu alle vrijheid om voor langere tijd naar Portugal te gaan. Om hier met meer energie, een beter humeur en meer productiviteit te werken aan onze bedrijven.

Alles valt op z’n plek. Alles heeft zo moeten zijn zoals het is gegaan.

En hoe zwaar het soms ook was, ik kan niets anders zijn dan dankbaar. Zo onwijs dankbaar.

It all makes sense now

Leer kijken naar wat moeilijkheden je willen vertellen

Blijf jij vaak in negativiteit hangen, waardoor je vergeet te kijken naar alle lessen en kennis die het je kan brengen? Ik help je graag om je situatie te relativeren en om verder te kijken dan negativiteit – want achter alle donkere momenten, schuilt een waardevolle les die jou laat groeien. Vraag een gratis kennismakingsgesprek aan, ik kijk graag met je mee.

 

VOLG POSITIEVELING VIA FACEBOOK & INSTAGRAM

2 gedachten over “Hoe alles van de afgelopen 10 jaar ineens op z’n plek valt”

Plaats een reactie